In onze tuin hebben we kersenbomen staan. Ieder jaar staan ze aardig vol met kersen en ieder jaar is het weer een wedstrijd wie het eerste erbij is. Zo snel als ze ineens rijp zijn zo snel zijn ze ook weg als ik niet oplet. Meestal ben ik dan ook de verliezer met 1 zielig doosje met 10 kersen erin ofzo.
Dit jaar heb ik maar een overleg aangevraagd met de vogelvereniging “de blije veertjes” met als thema mijn kersenbomen, want ik zag de bui alweer hangen.
Kijk, nou vind ik het helemaal geen punt om te delen.
Sterker nog, de kersen in de hoge takken mogen ze hebben.
Ik ben geen held op een trap dus als ze de laagste kersen laten hangen ben ik al blij. Vorig jaar echter bleek ook die laag niet veilig te zijn. De vereniging had in zijn gevleugelde wijsheid bedacht dat hij graag meer leden wil en heeft iedereen uit de wijde omgeving uitgenodigd om mijn kersenbomen te bezoeken.
Ze waren alleen even vergeten mij in te lichten.
Merels, meesjes, kauwtjes, halsband parkieten, Vlaamse gaaien, winterkoninkjes, musjes, eksters en de rest van de posse heeft inmiddels de route naar mijn bomen gevonden. De tweet tweet gaat snel. Er moest dus duidelijk wat worden afgesproken.
Gisteravond dus dit overleg gehad. Gesprek ging een beetje moeizaam want ik ken alle zangtonen niet zo goed. Het was ook een kakofonie van geluid. Meneer Halsband bleef er maar doorheen schetteren, de mussen familie bleef zenuwachtig heen en weer wippen en wilde maar dat we opschoten, meneer Mees en zijn gezin vond het maar zozo allemaal. Meneer Gaai zat wat zurig om zich heen te kijken, mevrouw Ekster bleef gefocust kijken naar mijn zilveren halsketting, zeer ongemakkelijk en mevrouw Merel probeerde, met haar zangstem, het nog enigszins gezellig te houden.
Maar met vleugels en handen, veren en voeten zijn we uiteindelijk toch tot een compromis gekomen. Al moet ik zeggen dat ik mijn twijfels heb of ze het allemaal wel begrepen hebben.
Vanaf nu zijn de bovenste takken voor de vereniging en de onderste takken zijn echt voor mij, hoop ik.
In iedergeval heb ik de eerste bakken kunnen plukken zonder weerstand al liet juffrouw Kauw al dan niet expres, wel een kers op mijn hoofd vallen.
Tja, je moet wat als je zelf kersen ook lekker vindt….
