Hoewel silicium (silicon) in voedingskundige kringen officieel niet als essentieel mineraal staat genoteerd, groeit de aandacht voor de mogelijke rol ervan in de menselijke gezondheid. Dit komt mede door recente discussies en informatie uit populaire gezondheidspublicaties, waaronder een uitgebreid artikel van natuurgeneeskundige en voedingsspecialist Rineke Dijkinga.
In haar artikel benadrukt Dijkinga dat silicium wel degelijk een belangrijke rol kan spelen in het lichaam – vooral in weefsels waar kracht, stevigheid én veerkracht noodzakelijk zijn, zoals botten, vaatwanden, kraakbeen en bindweefsel. Volgens haar is het mineraal betrokken bij collageenvorming en de opname van andere mineralen, zoals calcium.
Waarom silicium toch relevant kan zijn
De belangstelling voor silicium is niet uniek voor Dijkinga; ook wetenschappelijke literatuur suggereert dat silicium kan bijdragen aan botgezondheid en bindweefsel.
Studies tonen aan dat silicium in de voeding kan helpen bij botmatrixvorming, botmineralisatie en de structuur van collageen en glycosaminoglycanen – stoffen die essentieel zijn voor botten en gewrichten.
Onderzoekers hebben al decennia lang bewijs verzameld dat voeding met voldoende silicium kan correleren met een hogere botdichtheid en gezondheid van bindweefsel. Hoewel officiële aanbevelingen voor dagelijkse inname ontbreken, suggereren sommige wetenschappelijke beoordelingen dat ongeveer 25 mg silicium per dag voordelen kan hebben voor botten. (Orthokennis)
Teruglopende siliciumgehaltes in voedsel
Een belangrijk punt dat Dijkinga aanstipt is de dalende hoeveelheid silicium in moderne voeding. Door bodemverarming en voedselverwerking neemt het siliciumgehalte in groenten en granen af, waardoor mensen mogelijk minder van dit mineraal binnenkrijgen dan vroeger.
Volgens Dijkinga kan dit een reden zijn om opnieuw te kijken naar de voedingswaarde van onze bodemrijke voeding – en waarom traditionele of minder bewerkte voedingsmiddelen soms rijker zijn aan mineralen zoals silicium.
Wat zegt de wetenschap?
- Niet-essentieel, maar bioactief? De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) classificeert silicium als niet-essentieel omdat er geen strikt biochemisch proces bekend is dat zonder silicium stopt.
- Wel gunstige effecten: Diverse studies suggereren dat silicium een nuttige rol speelt in de vorming en sterkte van botten, collageensynthese en mogelijk het immuunsysteem.
Conclusie
Hoewel silicium officieel niet tot de essentiële voedingsstoffen behoort, groeit de belangstelling voor de rol die het mineraal mogelijk speelt in gezondheid en weefselstructuur. Artikelen zoals dat van Rineke Dijkinga – samen met wetenschappelijke studies – dragen bij aan een breder debat over welke mineralen we écht nodig hebben en hoe moderne voeding daarbij kan tekortschieten.
© Foto Silicium- Rineke Dijkinga